“Ψύχωση!” 4.48 Psychosis // Sarah Kane @θέατρο Παραμυθίας

  • Καλλιτέχνης: : Sarah Kane
  • Μορφή τέχνης: : Θέατρο
  • Χώρα παρουσίασης έργου: : Ελλάδα
  • Χώρα Προέλευσης Καλλιτέχνη: : Αγγλία
Ο Πίτερ Μπρουκ έχει περιγράψει το θέατρο ως ένα ταξίδι στην ανθρωπότητα. Η 4.48 Ψύχωση της Σάρα Κεϊν είναι ένα ταξίδι στην ίδια, στον εαυτό της, στις μάχες και παραλυσίες της, στην ικανή ανικανότητα της.

Ο Πίτερ Μπρουκ έχει περιγράψει το θέατρο ως ένα ταξίδι στην ανθρωπότητα.

Η 4.48 Ψύχωση της Σάρα Κέιν είναι ένας κόσμος από πυκνές εικόνες, μια ακολουθία μονολόγων, λέξεων και αριθμών, ένας τεμαχισμένος λόγος, με παραμορφωμένες οπτικές, ακατανόητους διαλόγους και ποίηση με τη μορφή κειμένου, ο οποίος έχει συμπυκνωθεί στο έπακρο.  Αυτό το έργο με τη σοκαριστική προσωπική γλώσσα έχει απομακρυνθεί πολύ από οποιαδήποτε καθορισμένη θεατρική μορφή.
Το κείμενο, εμπνέει τη δουλειά με οπτικοακουστικά μέσα … τους πιθανούς τρόπους χρήσης των μέσων για να εκφραστεί ο παραμορφωμένος, μη πραγματικός, εσωτερικός κόσμος της ηρωϊδας. Η ιστορία επί σκηνής μετατρέπεται σε αδιάκοπη διερεύνηση των μεταπτώσεων της ανθρώπινης διάθεσης και αυτή η περιπέτεια μπορεί να υποστηριχθεί από τη χρήση των νέων μέσων. Η αλληλεπίδραση μεταξύ αντίληψης, επίγνωσης και πραγματικότητας αποτελεί την έμπνευση για την τεχνική υποστήριξη του θεατρικού από τα πολυμέσα, κάτι που πρέπει να καταστήσει δυνατή την απεικόνιση του φανταστικού ταξιδιού μέσα από τους εσωτερικούς και εξωτερικούς κόσμους ης ηρωϊδας, όχι μονοδιάστατα, αλλά πάντοτε με έναν αποσπασματικό και παραμορφωτικό τρόπο
Απόσπασμα από το άρθρο των Thomas Bürger και Lotta Auerswald που πρωτοδημοσιεύθηκε στο Theater.Neue Medien, Fokus Schultheater, Vol. 10, έκδοση Körber-Stiftung, Hamburg 2011, pp. 86-91. (link)
IMG_6718ph
Ο κος Σαγρής δεν ανατρέπει και δεν εμποδίζει το βαθύ και παραληρηματικό συναίσθημα που διαρρέει αυτό το έργο.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να προσεγγίσουμε την παράσταση του Τάσου Σαγρή στο θέατρο Παραμυθίας για δύο συνεχόμενες χρονιές. Ο κος Σαγρής δεν ανατρέπει και δεν εμποδίζει το βαθύ και παραληρηματικό συναίσθημα που διαρρέει αυτό το έργο. Σε πρώτο πλάνο και αυτονόητα τοποθετεί πριν από όλα τη μουσική, την οποία σέβεται απολύτως και την αφήνει να επιβληθεί στην αφήγηση. Αντιθέτως αφαιρεί τον όγκο των σκηνικών με τη βοήθεια του Kenny Mc Lellan βάφωντας τα λευκά και αφήνοντας την ηρωϊδα κι αυτήν σε πρώτο πλάνο να παλεύει σε μία καλοδουλεμένη χορογραφία με τα φώτα, το βίντεο και τον εαυτό της. Η φιγούρα της,  πάντα σε συναισθηματικά άκρα, πάντα σε έξαρση  μα άβουλα, μας αφηγείται την υποχρεωτική της πορεία και χωρίς θεαματικές εναλλαγές. Βρίσκεται κάθε λεπτό ένα μόλις βήμα πριν το τέλος και μας το υποδεικνύει με κάθε τρόπο και κάθε έκφραση ή μειδίαμα. Περιφέρει το γυμνό της σώμα σε μεγάλο βαθμό κουρασμένο και λειψό. Δεν το ομορφαίνει και δεν το προσέχει. Είναι ένα μέσο για να δηλώσει την άρνηση και την ανικανότητα της. Εντυπωσιακή η χρήση του θα λέγαμε μιας και συνήθως η οπτική ενός γυμνού σώματος σε προδιαθέτει αρνητικά απέναντι σε ένα ερμηνευτή και σε σοκάρει. Μας υποτάσει ακόμα περισσότερο η ηρωϊδα με την ιδιόμορφη άρθρωση της  μέσα σε αυτήν την ταπεινωτική σωματική αμεσότητα και εσωτερική βία κάνοντας πράξη το  «Στα Μούτρα Θέατρο».
PSI_8454
Με πολύ σαφή άξονα την σκληρότητα και την κατάθλιψη της goth κουλτούρας των 80’ς λοιπόν, ο κος Σαγρής δεν φοβάται το κύκνειο άσμα της Σάρα Κεϊν ούτε τον γεμίζει δέος η κατάληξη της γιατί εντάσσεται πλήρως στην ψυχοσύνθεση του. Την κατανοεί και τον εκφράζει πολύ απλά και καθημερίνα και με μεγάλη σαφήνεια. Για αυτόν είναι επακριβώς η Φρουδική υστερία και ψυχολογική παραμόρφωση που αποτυπώνει σε κάθε της σελίδα και ο ίδιος προσπαθεί μέσω της πρωταγωνίστριας του να την ενσαρκώσει, να την επιβάλλει και να την εξαγνίσει με όποιο τρόπο μπορεί σχεδόν τελετουργικά.
Lana Del Ray
Λειτουργεί κι αυτός με το ίδιο δικός της θράσος στα πλαίσια της λογικής «τρίβω-στα-μούτρα-σας-τον-κόσμο-που-μου-κληροδοτήσατε.»
Δεν λυπάται το κοινό και απαιτεί την συγκίνηση και την αντίδραση του όπως η Σάρα Κεϊν. Δημιουργεί όπως είδαμε το δικό του «Στα Μούτρα Θέατρο» με το ίδιο πάθος όπως και η ίδια και χωρίς θεατρικά κόλπα και εννοιολογικές προσεγγίσεις. Λειτουργεί κι αυτός με το ίδιο δικός της θράσος στα πλαίσια της λογικής «τρίβω-στα-μούτρα-σας-τον-κόσμο-που-μου-κληροδοτήσατε», όπως επισημαίνει η Μένη Κουτσοσίμου για την Σάρα Κεϊν στο άρθρο της στα Ψυχογραφήματα  .
psych
Η παράσταση αυτή μερικές φορές βασίζεται σε ένα βίαιο συναισθηματικό εκβιασμό και υποχρεωτική διανοητική πορεία πράγμα που προσωπικά και κυρίως στον ήδη φορτισμένο συναισθηματικά Ελλαδικό χώρο σε αντίθεση με τον αποστειρωμένο και αυστηρό Αγγλικό, θεωρώ ότι υποδεικνύει μία φοβία εκ μέρους του κου Σαγρή σε σχέση με το κοινό και την ταυτότητα του. Ένα άλλο θέμα είναι η αδιαφορία σε σχέση με τον σεξουαλικό προσανατολισμό της Σάρα Κεϊν και η βεβιασμένη προσθήκη πολιτικών σχολίων σε ένα ρυθμικό σχήμα ήδη πολύ δύσκολο με αποτέλεσμα να καταρρέει σε στιγμές η σκηνική αποτύπωση από το ίδιο της το βάρος πράγμα που αποτελεί μία υπόνοια ότι ο κος Σαγρής είναι καθ’οδόν για να γίνει σκηνοθέτης ολκής αλλά ακόμα έχει δρόμο μπροστά του.
IMG_20130605_174209
Θεωρώ ότι ακολουθεί πιστά τον δρόμο που χάραξε η Σάρα Κεϊν με ότι συνεπάγεται αυτό αποτελώντας πνευματικό παιδί της ο Τάσος Σαγρής και κατ’επέκταση αυτή η παράσταση.
Συμπεράσματα
Η πρωταγωνίστρια έχει τεράστια εκφραστική δύναμη και τόλμη και κουρδίζει όλο τον εαυτό της με βάση τον χώρο και τις διαδράσεις της.  Η εξέταση του θέματος των οπτικοακουσιικών μέσων είναι μια ιδιαίτερα πολύτιμη προσθήκη σε αυτή την παραγωγή, αφού η «εσωτερική μάχη της συνείδησης» μπορεί να πάρει προεκτάσεις και αποστάσεις και να βαθύνει μέσα από τη χρήση τους. Η παρουσίαση του έργου δεν θα μπορούσε να ονομαστεί τόσο  πειραματική με την κλασσική έννοια του όρου όσο ακριβής και ταυτόσημη με την ιδεολογία της Σάρα Κεϊν. Και τέλος θεωρώ ότι ακολουθεί πιστά τον δρόμο που χάραξε η Σάρα Κεϊν με ότι συνεπάγεται αυτό αποτελώντας πνευματικό παιδί της ο Τάσος Σαγρής και κατ’επέκταση αυτή η παράσταση.

“Ψύχωση!” 4.48 Psychosis

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Τάσος Σαγρής
Παίζoυν: ΣΙΣΣΥ ΔΟΥΤΣΙΟΥ, Δ. Σακελλαρίου, M.Ρ. Παναγάκη, Η. Γκοτζαρίδη, Α. Σπανίδου
Μουσική: ΒΙΟΜΑSS, +Lana Del Rey, The Cure, Joy Division
Video Art: Aλκηστις Καφετζή, Void Optical Art Laboratory
Σκηνικά: Κenny Mac Lellan
Φωτισμοί: Γιώργος Παπανδρικόπουλος

Πότε

Κάθε Πέμπτη, Παρασκευή & Σάββατο
4/10/2014 – 23/1/2015
Ώρα: 21.30
Διάρκεια: 80′
Γενική Είσοδος: 10e
Δωρεάν Είσοδος με κάρτα ανεργίας, θεατρική ατέλεια και ανω των 65 ετών
 

ΠΟΥ
Θέατρο ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ
Παραμυθίας 27 & Πλαταιών
ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ, ΑΘΗΝΑ
κρατήσεις θέσεων: 2103457904
http://theatroparamithias.blogspot.com

    Dubstep Grandma has no tags