AIFF 2015 IΙI / Extraordinary Tales

  • Χώρα και Έτος Παραγωγής:: 2004-2014, Λουξεμβούργο, ΗΠΑ, Ισπανία, Βέλγιο
  • Σκηνοθεσία:: Raul Garcia
  • Σενάριο:: Raul Garcia, Edgar Allan Poe, Stéphan Roelants
  • Πρωταγωνιστούν:: Roger Corman, Guillermo del Toro, Cornelia Funke, Stephen Hughes, Christopher Lee, Bela Lugosi, Julian Sands
  • Διανομή:: Νύχτες Πρεμιέρας 2015

Ιντεάλ αντίξοες συνθήκες. Πολύς κόσμος. Πολύ βαβούρα. Αλλά μιλάμε για sold out με παρακαλετό για να μπεις. Ουρές ανθρώπων να παρακαλάνε για μία θέση. Είχα να το δω αυτό πολύ πολύ καιρό. Πολύ καιρό όμως. Έκατσα στη γωνιά μου και περίμενα να μπουν όλοι. Και μιλάμε για πόπολο αυτή τη στιγμή. Η υπεύθυνη του Φεστιβάλ στο σινεμά φρίκαρε η κακομοίρα και έκανε ότι μπορούσε να ικανοποιήσει το κοινό. Παράπονα, ένταση. Και όλα αυτά για μερικές γκοθ, βαριές, ποιητικές animated ιστοριούλες του Edgar Allan Poe και ένα συμπαθέστατο Ελληνικό μικρού μήκους για αρχή το “Τι Κρίμα”.

Τι κρίμα – Δημήτρη Παπαναστασίου

Ένα νουάρ ταινιάκι αξιοπρεπέστατο για αρχή. Ένα ταινιάκι στο οποίο η αγάπη έχει θύματα. Δεν συγχωρεί κανέναν. Μαύρο χιούμορ, ασπρόμαυρο ταινιάκι, ηδονοβλεπτικό, twenties ατμόσφαιρα κλπ. Ήταν ωραίο να βλέπεις ένα δημιουργό να κατανοεί τα οριά του.

Extraordinary Tales

Η ταινία ξεκινάει με ένα σουρεαλιστικό διάλογο μεταξύ του ίδιου του Poe και του θανάτου. Ο Poe με τη μορφή ενός κορακιού φυσικά και ο θάνατος είναι γένους θηλυκού. Διάλογος ο οποίος συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια της ταινίας και παίζει το ρόλο του Ιντερλούδιου και του συνδετικού κρίκου ανάμεσα στις ιστορίες. Ο διάλογος αυτός βασίζεται κυρίως  στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η έμπνευση, η εμμονή, ή η μούσα ειδικά αν αυτή είναι ο θάνατος ο ίδιος.

extraaa
Οι πέντε ιστορίες που είδαμε λοιπόν είναι: “The Fall of the House of Usher” – “Η Πτώση του Οίκου των Άσερ”, “The Tell-Tale Heart”-“Η Μαρτυριάρα καρδιά”, “The Facts in the Case of Mr. Valdemar” – “Τα πραγματικά γεγονότα στην περίπτωση του κυρίου Βαλντεμάρ”,”The Pit and the Pendulum” – “Το Εκκρεμές της Αγωνίας” και “The Masque of Red Death” – “Η μάσκα του Κόκκινου Θανάτου”.

1. “The Fall of the House of Usher” – “Η Πτώση του Οίκου των Άσερ”

extraordinary_tales_still

Ο μεγάλος Sir Christopher Lee, στην τελευταία κινηματογραφική του δουλειά πριν το θανατό του, διηγείται την πρώτη ιστορία, “Η Πτώση του Οίκου των Άσερ”, όπου υποδύεται τον φίλο του Ρόντερικ Άσερ, ενός ανθρώπου γεμάτου ανυπόφορη κατάθλιψη και ένα υπέρμετρο φόβο θανάτου. Οι χαρακτήρες είναι σχεδιασμένοι άγρια και το 3D χρησιμοποιείται άκομψα και με μία ελαφριά αφέλεια. Θεωρώ ότι αυτή ήταν σοφή επιλογή γιατί δίνουν έτσι λίγο την αίσθηση της μαριονέτας.

2. “The Tell-Tale Heart”-“Η Μαρτυριάρα καρδιά”

extraordinary_tales

Η δεύτερη ιστορία, “Η Μαρτυριάρα καρδιά”, είναι εμπνευσμένη από τη δουλειά του Alberto Breccia στο ομώνυμο κόμικ “El corazón delator”, που εκδόθηκε στο περιοδικό LINUS (τεύχος 9, Σεπτέμβριος 1975, εκδόσεις Milano Libri), στα Ισπανικά. Κατά την άποψη μου είναι απευθείας μεταφορά του κόμικ σε κινούμενο σχέδιο. Οι φιγούρες, ο ρυθμός, τα στοιχεία έντασης το σκάνε από τα καρέ τους και απλώνουν την ασπρόμαυρη φρίκη τους στην μεγάλη οθόνη. Η ιστορία αυτή έχει ως αφηγητή, ναν αδερ από το Bela Lugosi, στην θέση του νοσοκόμου-μπάτλερ που σκοτώνει τον εργοδότη του αλλά έχει “μαρτυριάρα” καρδιά. Η ηχογράφηση είχε γίνει από το Bela Lugosi κάπου στη δεκαετία του 40. Που το ξετρύπωσε ο Garcia. Η προφορά του, είναι Ουγγρο-Αμερικάνος, οι παύσεις κι οι ανάσες του είναι αρκετές για να σου σηκώσουν ελαφρά την τρίχα. Ο Bela Lugosi είχε πρωταγωνιστήσει σε τέσσερα φιλμ βασισμένα στη δουλειά του Edgar Allan Poe κατά τη διάρκεια της καριέρας του κάποια σε συνεργασία με τον Corman.

3. “The Facts in the Case of Mr. Valdemar” – “Τα πραγματικά γεγονότα στην περίπτωση του κυρίου Βαλντεμάρ”

extraordinary_tale

Σε αυτό το ανατριχιαστικό παραμύθι ο Julian Sands αφηγείται έχοντας το ρόλο ενός γιατρού ο οποίος μέσω υπνωτισμού παγιδεύει ένα φίλο του τον κύριο Valdemar, μεταξύ ζωής και θανάτου. Εδώ και μέσω της χρήσης ενός ελλειπτικού χρωματικού προφίλ μεταφερόμαστε στα κόμικ των 1950ς, οπότε αυτά τα παλ χρωματάκια μειώνουν λιγάκι τον τρόμο που βλέπουμε στη μεγάλη οθόνη.

4. “The Pit and the Pendulum” – “Το Εκκρεμές της Αγωνίας”

tempextales_hires

Αυτή ιστορία είναι το αποκορύφωμά του σασπένς όλης της ταινίας. Ο Guillermo Del Toro, αφηγείται την τρομακτική ιστορία ενός κρατούμενου της Ισπανικής Ιεράς Εξέτασης και την πορεία προς αυτό που αντιλαμβάνεται ως το θανατό του. Το σχέδιο έχει ανατριχιαστικές αναφορές σε αυτά τα φρικαλέα χαρακτικά του Πιρανέζι, στις “Φυλακές”(όπως το Carceri VII – The Drawbridge ή Carceri VII – The Drawbridge), σε συνδυασμό με σέπια τόνους και έντονα φώτα. Δεν είμαι σίγουρη εάν ο τρόμος που σε κατακλύζει οφείλεται στην ίδια την ιστορία και το γεγονός ότι σου επιτρέπει να ταυτιστείς με τον ήρωα ή στην κλιμάκωση της έντασης όλης της μέχρι τώρα ταινίας.

5. “The Masque of Red Death” – “Η μάσκα του Κόκκινου Θανάτου”

ET-3

Για το τέλος ο Garcia μας κράτησε τη “Μάσκα του Κόκκινου Θανάτου” σε αφήγηση Roger Corman, αυτού του B-movie άρχοντα ο οποίος έκανε στα σίξτιζ μία σειρά οκτώ ταινιών βασισμένων σε έργα του Πόε, τον λεγόμενο κύκλο Κορμαν-Ποε. Στον καιρό της πανούκλας ο πρίγκιπας Prospero, κλείνεται στο κάστρο του μαζί με τους καλεσμένους τους για ένα μεγάλο χορό, όπου διασκεδάζουν πιστεύοντας ότι μπορούν να ξεγελάσουν το θάνατο. Φυσικά δεν είναι έτσι. Στη “Μάσκα του Κόκκινου Θανάτου”, οι φιγούρες της ιστορίας έχουν τις αναφορές τους στον Schiele και οι ατμόσφαιρες στο Bruegel. Το αποτέλεσμα σε υπνωτίζει και κατεβάζει τη μέχρι πρότεινως τεράστια ένταση σου παρά το γεγονός ότι παρακολουθείς ένα τεράστιο θανατικό.

Για μένα είναι πολύ κοντά στο αριστούργημα και μακάρι να βλέπαμε τέτοιας εμβέλειας και ποιητικότητας έργα συχνότερα. 8/10.