Crimson Peak – Guillermo del Torro

  • Χώρα και Έτος Παραγωγής:: USA, 2015
  • Σκηνοθεσία:: Guillermo Del Torro
  • Σενάριο:: Guillermo del Toro, Matthew Robbins
  • Πρωταγωνιστούν:: Mia Wasikowska, Jessica Chastain, Tom Hiddleston
  • Διανομή:: UIP (Ελλάδα) Universal Pictures International

Θεοί του Ολύμπου. Μετά από τόσες καλές ταινίες ήρθε η ώρα της κατρακύλας. Α προειδοποίηση ΤΙΓΚΑ ΣΤΑ ΣΠΟΪΛΕΡ ΑΤΟΜΑ.

Γενικά

Να δηλώσω ότι μου αρέσουν τα τρόμου, τα θρίλερ, τα αγωνίας, τα αστυνομικά … ξέρεις αυτά που σου σηκώνουν την τρίχα. Όχι απαραίτητα με κουβάδες αίματος και κέτσαπ, για την ακρίβεια καλύτερα να μην έχουν άχρηστους τόνους αίματος, κομμένα πόδια και χέρια, πολλά πριόνια ή τσεκούρια. Το Grindhouse λίγο μου τη σπάει. Νταξ ανάλογα. Τέλος πάντων φαντάσματα και στοιχειωμένα σπίτια και εξορκισμοί και τέτοια τα γουστάρομεν. Δεν τα ασπαζόμεθα αλλά τα γουστάρομεν τίγκα.

Πορφυρός Λόφος-Το ζουμί
Μια τύπισα που θέλει να γίνει συγγραφέας και βλέπει φαντάσματα, ερωτεύεται έναν Άγγλο που δεν συμπαθεί ο μπαμπάς της. Δολοφονείται ο μπαμπάς της και μετακομίζουνε με τον Εγγλέζο στην επαυλή του τη στοιχειωμένη, στον Πορφυρό Λόφο, μαζί με την αδερφή του την κάπως κούκου. Εκεί δεν κοιμάται καλά τα βράδια και της αποκαλύπτονται τα ανόσια μυστικά του σπιτιού… και όχι μόνο.

Γνώμη

Τα καλά
Υπέροχη ατμόσφαιρα, σωστή για την εποχή που διαδραματίζονται τα διάφορα. Υπέροχα χρώματα, σκηνικά και κουστούμια… Μιλάμε για άλλο επίπεδο τώρα. Εξεζητημένα αντικείμενα, χώροι, φοβερά προσεγμένη παραγωγή. Πάει τέλειωσαν τα καλά.

Τα κακά
Ανόητο μέχρι εκεί που δεν πάει. Και ήθελε και να κάνει και hommage τρομάρα να του’ρθει στους μάστερ του θρίλερ και του σασπένς. Μας το έπαιξε και Χιτσκοκοπάτηρ, ένας είναι Γκιγιέρμο και είναι δικός μας. Τι λε ρε άτομο.

Ήθελε και να κάνει και hommage τρομάρα να του’ρθει στους μάστερ του θρίλερ και του σασπένς.

α. Σενάριο. Ότι να’ναι.

Κατ’αρχίν το πρώτο και τεράστιο πρόβλημα της ταινίας ήταν ότι επί της ουσίας είχαμε απλά ένα γκοθ ερωτικό τρίγωνο με μια ψυχοπαθή στη μια του κορυφή – την αδερφή του Εγγλέζου και τίποτα παραπάνω. Δεν του έφτανε αυτό του Γκιγιέρμο. Όχι έπρεπε να το πασπαλίσει με φαντάσματα,αίμα και αϋπνίες.

Σας είπα ότι σε όλο το έργο έχουμε αυτούς τους τρεις χαρακτήρες, την έπαυλη κι ένα σκύλο;

Οπότε έπρεπε να εξασφαλίσει ότι η αθώα κορασίδα βλέπει φαντάσματα και δεν είναι τρελλή. Δως του εισαγωγή,δως του το φάντασμα της μάνας της, δως του αποκάλυψη από τον παιδικό της φίλο ότι είναι και καταγεγραμμένα τα φαντάσματα, άχρηστος χρόνος δείχνοντας τίποτα.

Επίσης γιατί μου κάνεις τον Εγγλέζο τόσο καλό, αγαθό και ερωτευμένο εξ’αρχής οπότε από το πρώτο τέταρτο μου δείχνεις ότι ο κακός της ιστορίας είναι η αδερφή του; Και με θεωρείς τόσο ηλίθια που ο καλοκάγαθος Εγγλέζος δεν αρκεί αλλά μου τρίβεις και στη μούρη ότι η αδερφή του είναι και λίγο φευγάτη. Οπότε δως του σκηνές και χρόνο, αυτός είναι καλός και την θέλει την κορασίδα, αυτή είναι μαύρη γκοθ, δεν γουστάρει κανέναν λέει τα δικά της. Κι άλλος άχρηστος χρόνος.

Οπότε τι έχουμε μέχρι τώρα, καλοκάγαθος Εγγλέζος, κακιά αδερφή, αθώα κορασίδα.  Σας είπα ότι σε όλο το έργο έχουμε αυτούς τους τρεις χαρακτήρες, την έπαυλη κι ένα σκύλο;

Και σαν να μην έφτανε αυτό, όλες οι αποκαλύψεις σε αυτό το έργο γίνονται στην αθώα κορασίδα το βράδυ γιατί δεν κοιμάται και καλά γενικά. Κάθε τρεις σκηνές φάε και μία το βράδυ, ένα φάντασμα να έρχεται να της λέει κι από κάτι. Δως του φαντάσματα να της αποκαλύπτουν, κοίτα εκεί, σηκωσε αυτή την κασέλα, άνοιξε αυτό το γράμμα και πάει λέγοντας. Αυτός ήταν ο ρόλος των φαντασμάτων να μας κάνουν FORESHADOWING, τίποτα άλλο. Χρόνος χαμένος, ξανά και ξανά.

Αυτός ήταν ο ρόλος των φαντασμάτων να μας κάνουν FORESHADOWING, τίποτα άλλο.

Γιατί, όλη αυτή η αϋπνία, το αίμα, τα φαντάσματα, οι θόρυβοι, τα αντικείμενα, τα πάντα, αφορούσαν φυσικά μόνο την αποκάλυψη της ερωτευμένης με τον αδερφό της ψυχοπαθούς.  Για να παρουσιάσει απλά ότι στο όνομα αυτής της παράνομης αγάπης αυτή έχει σκοτώσει ανθρώπους. Η οποία ψυχοπαθής, δεν έχει καμμία υπερδύναμη, δεν είναι υπεραιωνόβια, δεν είναι βρκόλακας, καμμία σχέση με το μεταφυσικό τίποτα, είναι απλά ψυχοπαθής. Μια αδύναμη, στριφνή, χλωμή, ψυχοπαθής κοπελίτσα.

Όταν όλα αυτά θα μπορούσάν να ειπωθούν με τον ίδιο τρόπο, τα ίδια σκηνικά, στην ίδια φάση, με την ίδια γκοθιά χωρίς φαντάσματα ή μεταφυσικές υπόνοιες του κώλου άχρηστες για την πλοκή. Θα μπορούσε να ανακαλύπτει η αθώα κορασίδα αίματα, πτώματα, να οδηγείται από υπονοούμενα και να μην ξέρεις πραγματικά ποιος είναι ποιος και να σου σηκώνεται κι η τρίχα.

β. Ερμηνείες. Το καστ μια χαρά αλλά σε μόνιμη σύγχυση και λογικό φυσικά αφού το σενάριο δεν ήξερε που του’παν τα τέσσερα. Αξίζει να παρατηρήσετε το χάσιμο στα βλέμματα τους, που υποτίθεται πρέπει όλη την ώρα να υπονοούν κάποιου τύπου διπολικότητα όλοι και απλά δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Αξιέπαινοι πάντως προσπάθησαν.

Ασυνέπεια απίστευτη. Δεν ξέρω πως να το αντιμετωπισώ. Ε τι να λέω. Δεν βλέπεται.  2/10 και πολύ σου είναι.