Black Lives Matter – Criterion Collection

Όταν ένα κίνημα όπως το Black Lives Matter γίνεται παγκόσμιο viral trend, έχει αυτόματα πάρα πολύ σοβαρές συνέπειες. Οι κύριες τραγικές συνέπειες είναι πως όσα είναι να του προσφερθούν από τη μεγάλη μάζα μέσων και κοινού, θα του προσφερθούν όσο είναι viral αλλά κατά τα άλλα θα το αγνοούν μαζί με τους λόγους που το δημιουργούν, τις ανάγκες για αγώνα, τους λόγους κοινωνικοπολιτικής αλλαγής κλπ. Ταυτόχρονα απλώνεται ένα ξαφνικό πολύ δυνατό φως σε πάμπολες εκφάνσεις της “μάυρης” τέχνης  από δημιουργούς που δεν θα έβγαιναν πιο έξω ποτέ ή μορφές τέχνης που μένουν απόλυτα αδιαφανείς, “τοπικές” ή και ακαδημαϊκές.

 Black Lives Matter – Criterion Collection

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο το Criterion Channel, με προβλεπόμενη ανακοίνωση στο twitter, ανέφερε ότι ανοίγει πολλά από τα ταινιάκια που έχει στη διαθεσή του, είτε μαύρων δημιουργών είτε λευκών δημιουργών που καταγράφουν την “μαύρη” εμπειρία,  και τα διανέμει για streaming δωρεάν και ταυτόχρονα θα δίνει 5.000 δολλάρια το μήνα σε οργανισμούς που καταπολεμούν τον ρατσισμό στην Αμερική ή χρηματοδοτούν εγγυήσεις για αποφυλάκιση ή κοινοτικές οργανώσεις κλπ.

Επιλογές Τερατα

Αυτά τα ταινιάκια που παραθέτουμε παρακάτω, αποτελούν τη δική μας επιλογή σε σχέση με το μεγάλο πλούτο που πλέον μπορεί κανείς να δει δωρεάν στο site του Criterion Collection. Μπορείτε να βρείτε όλα τα υπόλοιπα ταινιάκια που είναι διαθέσιμα σε σχέση με την μαύρη κουλτούρα εδώ.

Όλα τα κλιπάκια που παρουσιάζονται παρακάτω είναι στα αγγλικά, χωρίς ελληνικούς υπότιτλους.

1925 Oscar Micheaux – Body and Soul

Πολύ πριν τον Spike Lee, τον Tyler Perry και τον Jordan Peele έχουμε τον Oscar Micheaux, πολυγραφότατο μαύρο δημιουργό με 40 ταινίες στο ενεργητικό του-παραγωγή, σενάριο, σκηνοθεσία-από το 1919 ως το 1948. Είχε παρατήσει το σχολείο σε πολύ νεαρή ηλικία αλλά είχε τρομερές φιλοδοξίες και δουλεψε σε πάρα πολλές δουλειές μέχρι να καταλήξει στη δημιουργία ταινιών. Το Criterion παρουσιάζει μία από τις πρώτες ταινίες του το Body and Soul με πρωταγωνιστή τον Paul Robenson, η οποία παρουσιάζει ένα διεφθαρμένο μέλος του κλήρου.

Trailer:

Link για ολόκληρη την ταινία: Oscar Micheaux -“Body and Soul,”

1967 Shirley Clarke “Portrait of Jason,”

Το “Πορτραίτο του Jason” είναι ένα ντοκιμαντέρ για τον Jason Holliday  την περσόνα που δημιούργησε για τον εαυτό του ο Aaron Payne στο Σαν Φρανσίσκο. Διαδραματίζεται στο καθιστικό του διαμερίσματος της Clarke και συμμετέχουν ως φωνές ο συντροφός της και άλλα μέλη του κινηματογραφικού της συνεργείου.

Trailer:

Link για ολόκληρη την ταινία: Shirley Clarke “Portrait of Jason,”

1968 Agnès Varda- “Black Panthers”

Η ταινία της Βαρντά αποτελεί, το δεύτερο κομμάτι της διλογίας, που αποτελείται από το “Huey!!” και το “Black Panthers”. Τα δύο αυτά ταινιάκια αφορούν την σύλληψη του Huey P. Newton, ιδρυτή και εμπνευστή πολλών προγραμμάτων των Μαύρων Πάνθηρων, για το θάνατο του αστυνομικου John Frey. Η Varda δημιουργεί ένα παράθυρο στον κόσμο των Πάνθηρων, από τις μέρες που έζησε η ίδια στην Καλιφόρνια το 1968. Ο Huey P. Newton αρχικά καταδικάστηκε, έκανε έφεση την κέρδισε το 1970 και αφού σε δύο επόμενες δίκες δεν κατάφεραν να τον καταδικάσουν οι αρχές  τον άφησαν ελεύθερο.

Trailer:

Link για ολόκληρη την ταινία: Agnès Varda- “Black Panthers,”

1981 Kathleen Collins- “Losing Ground,”

To Losing Ground, είναι ημιαυτοβιογραφική ταινία, σε σενάριο και σκηνοθεσία της Kathleen Collins, και αποτελεί το πρώτο δράμα μεγάλου μήκους, σε σκηνοθεσία μαύρης Αμερικανίδας δημιουργού από τα 1920’s. Πόση πρόοδος. Η υπόθεση αφορά τα προβλήματα που προκύπτουν σε ένα ζευγάρι όταν νοικίαζουν ένα σπίτι στην εξοχή για το καλοκαίρι. Οι δύο τους κόσμοι ζουν μια δυνατή σύγκρουση.

Trailer:

Link για ολόκληρη την ταινία: Kathleen Collins- “Losing Ground,”

1991 Julie Dash – Daughters of the Dust

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία σε σκηνοθεσίας μίας Αφροαμερικανής δημιουργού που απέκτησε γενική διανομή στις αμερικάνικες αιθουσες. Νωρίς -νωρίς. Διηγείται την ιστορία τριών γενεών γυναικών Gullah, καθώς ετοιμάζονται να μεταναστεύσουν από το νησί της Αγίας Ελένης στο Βορρά. Οι Gullah είναι Αφροαμερικάνοι που ζουν στην Γεωργία, των ΗΠΑ και έχουν αναπτύξει δική τους Creole διάλεκτο και κουλτούρα. Ο διευθυντής φωτογραφίας Arthur Jafa κέρδισε το βραβείο κινηματογράφησης στο Sundance του 1991.

Trailer:

Link για ολόκληρη την ταινία: Julie Dash- “Daughters of the Dust,”

 1998 Maya Angelou  “Down in the Delta”

Η πρώτη και μοναδική ταινίας της ποιήτριας Maya Angelou, δεν είναι γραμμένη από την ίδια αλλά από τον Myron Goble και αφηγείται την ιστορία της Loretta μιας αλκοολικής  μάνας δύο μικρών παιδιών, η οποία με σκληρό εκβιασμό της μάνας της καταλήγει στο πατρικό της στο Μισσισσιππή. Κατά τον μεγάλο κριτικό κινηματογράφου Roger Ebert, έχει πολύ δυνατούς χαρακτήρες και εάν συγκριθεί με το Patch Adams με τον Robin Williams που βγήκε την ίδια μέρα είναι απόλυτα σαφές ποιοι χαρακτήρες ζουν και ποιοι είναι απλές μαριονέτες φτιαγμένοι για να εκβιάζουν συναισθήματα.

Trailer:

Link για ολόκληρη την ταινία: Maya Angelou – “Down in the Delta,”

2018 Khalik Allah – Black Mother

Ο ντοκιμαντέριστας Khalik Allah, είναι ένας από τους πιο πρωτότυπους κινηματογραφιστές της εποχής μας. Προσωπικά πιστεύω όπως και ο Richard Brody, αρθρογράφος του New Yorker,
ότι ο σύγχρονος κινηματογράφος είναι ένας φωτογραφικός κινηματογράφος, με τις ρίζες του στην προσωπική εμπλοκή, έμπνευση και δημιουργία και στις εξαιρετικά εύπλαστες εικόνες. Ο Αλλάχ είναι επίσης ένας αξιοσημείωτος φωτογράφος, και δημιούργησε τη «Μαύρη Μητέρα» με τον ίδιο τρόπο που φωτογραφίζει. Κινηματογράφησε μόνος τους πρωταγωνιστές του, κάνοντας λήψεις ο ίδιος(σε μεγάλη ποικιλία φορμά- φιλμ, βίντεο τόσο σε χρώμα όσο και σε ασπρόμαυρο) ηχογράφησε επίσης και τον ήχο. Αλλά η φωτογραφική του ευαισθησία είναι μόνο ένα στοιχείο της υποδειγματικής του τέχνης. Εκανε και το μοντάζ της ταινίας, και η περίπλοκη αίσθηση της οπτικοακουστικής σύνθεσης – υφής, τονικότητας, θεματολογίας, ρυθμού, φιλοσοφίας – είναι τόσο πρωτότυπη και τόσο προσωπική όσο η κινηματογραφία του.

Η «Μαύρη Μητέρα» είναι στην ουσία μια ταινία για το έθνος της Τζαμάικα, από εκεί πού προέρχεται η μητέρα του Αλλάχ και από όπου ο παππούς του (που είναι στην ταινία) ήταν ένας εξέχων κληρικός. Εξερευνώντας τη χώρα, συναντώντας τους ανθρώπους της, ανακαλύπτοντας τα τοπία της, αποκαλύπτοντας ιστορικούς και πνευματικούς τόνους, ο Αλλάχ αμφισβητεί επίσης τη δική του συνείδηση και την αίσθηση της ταυτότητάς του. Πηγή: Black Mother Reviewed – Richard Brody – New Yorker

Trailer:

Link για ολόκληρη την ταινία: Khalik Allah – “Black Mother”