2015, έτος φωτός!!

Το 2015 θα εορταστεί το Διεθνές Έτος Φωτός και Τεχνολογιών με βάση το Φως. Η επίσημη έναρξη έγινε 19-20 Ιανουαρίου στο Παρίσι, την έδρα της UNESCO. Στόχος του Διεθνούς Έτους είναι να αναδείξει, σε παγκόσμιο επίπεδο, τον τρόπο με τον οποίο το φως και οι βασισμένες σε αυτό τεχνολογίες επηρεάζουν κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής. Στις σχετικές εκδηλώσεις που θα ακολουθήσουν, εντός του 2015, θα συμμετάσχουν 85 χώρες.

Υπέροχα Παραδείγματα

Αστρονομία

Chandra
Το Παρατηρητήριο ακτίνων-Χ Chandra (CXO), παλαιότερα γνωστό ως Advanced X-ray Astrophysics Facility (AXAF), είναι ένα διαστημικό τηλεσκόπιο που εκτοξεύθηκε από τη NASA στις 23 Ιουλίου, 1999 σε τροχιά 64 ωρών γύρω από τη γη. Το Chandra είναι ευαίσθητο σε πηγές ακτίνων Χ 100 φορές πιο αμυδρές σε σχέση με οποιοδήποτε προηγούμενο τηλεσκόπιο ακτίνων Χ και επιτυγχάνεται μέσω της υψηλής γωνιακής ανάλυσης των κατόπτρων του. Δεδομένου ότι η γήινη ατμόσφαιρα απορροφά τη συντριπτική πλειονότητα των ακτίνων Χ και αυτές που τελικά τη διαπερνούν καταλήγουν μη ανιχνεύσιμες από επίγεια τηλεσκόπια και ως εκ τούτου, είναι απαραίτητα τα διαστημικά τηλεσκόπια για να κάνουν αυτές τις παρατηρήσεις. Μελετώντας τα δεδομένα ακτίνων Χ και τη σύγκρισή τους με τις παρατηρήσεις σε άλλα είδη φωτός, οι επιστήμονες μπορούν να κατανοήσουν βαθύτερα συμπαντικά σώματα όπως αστέρια και γαλαξίες που παράγουν θερμοκρασίες εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου και ακτίνες Χ.

Βρέφος αστέρας νετρονίων

Μπέμπης αστέρας νετρονίων στο κέντρο του υπερκαινοφανή αστέρα Κασσιόπη Α, 11.000 έτη φωτός από τη γη, φωτογραφίζεται για πρώτη φόρα λόγω του Chandra.

Το αντικείμενο με διάμετρο 12,4 μίλια είναι ο νεότερος μπέμπης του είδους του που έχει ανακαλυφθεί ποτέ, αφού εμφανίστηκε μόλις 330 χρόνια πριν.
Έχει καλυφθεί με μυστήριο, δεδομένου ότι αναγνωρίστηκε ως ισχυρή πηγή ακτίνων Χ το 1999. Οι αστρονόμοι γνωρίζουν τώρα ότι η πηγή είναι αυτό το μωρό αστέρι νετρονίων – ο υπερ-πυκνός πυρήνας ενός υπερεμεγέθους αστεριού-.

Νεφέλωμα του Καρκίνου

Το Νεφέλωμα του Καρκίνου (M1, NGC 1952), ή αλλιώς Νεφέλωμα Καρκίνος, είναι νεφέλωμα του Γαλαξία μας, που ανακαλύφθηκε το 1731 από τον Άγγλο γιατρό και αστρονόμο ΤJohn Bevis. Αποτελεί υπόλειμμα υπερκαινοφανούς αστέρα: ένα διαστελλόμενο νεφέλωμα αερίων, τα οποία τα είχε αποβάλει η έκρηξη υπερκαινοφανούς αστέρα που συνέβη στις 4 Ιουλίου 1054, κοντά στο άστρο ζ Ταύρου, και η οποία καταγράφηκε από τους Κινέζους αστρονόμους της εποχής στα Χρονικά της Σινίκης. Παίρνει το όνομά του από το σχήμα του, που θυμίζει καβούρι (καρκίνος) όταν παρατηρείται με τηλεσκόπιο.

Το νεφέλωμα έχει σήμερα μήκος μεγαλύτερο από έξι έτη φωτός, καθώς διαστέλλεται με ταχύτητα 1.000 km/sec και έχει εκτιμώμενη μάζα περίπου 1 ως 5 ηλιακές μάζες. Ο υπερκαινοφανής που δημιούργησε το Μ1 ήταν τόσο φωτεινός, ώστε ήταν ορατός με γυμνό μάτι ακόμη και την ημέρα επί 23 ημέρες, ενώ ήταν ορατός τη νύχτα για περίπου δυο χρόνια, ξεπερνώντας την Αφροδίτη σε λαμπρότητα, μέχρι που χάθηκε από τον νυχτερινό ουρανό την άνοιξη του 1056. Οι Κινέζοι αστρονόμοι, στα χρονικά των οποίων καταγράφηκε εκτεταμένα το κοσμικό αυτό γεγονός, αποκάλεσαν τον αστέρα αυτόν επισκέπτη αστέρα.

Το Νεφέλωμα του Καρκίνου εντοπίζεται στον αστερισμό Ταύρο και απέχει από τη Γη περίπου 6.500 έτη φωτός.

Hubble
Το Διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble (Hubble Space Telescope – HST) είναι ένα τηλεσκόπιο το οποίο βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη γη. Τέθηκε σε τροχιά από το αμερικανικό Διαστημικό Λεωφορείο Discovery τον Απρίλιο του 1990 και έχει πάρει το όνομά του από τον αστρονόμο Edwin Hubble . Αν και δεν ήταν το πρώτο διαστημικό τηλεσκόπιο, ήταν ένα από τα πιο ευέλικτα και έδωσε σημαντικά αποτελέσματα με εικόνες που δεν ήταν εφικτό να ληφθούν από τα επίγεια τηλεσκόπια. Το Hubble είναι προϊόν της συνεργασίας της NASA και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος. Αναπτύχθηκε στα πλαίσια του προγράμματος μεγάλων παρατηρητηρίων, μαζί με το τηλεσκόπιο ακτίνων γ Κόμπτον, το παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra, και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Σπίτζερ.

Πυλώνες της Δημιουργίας

Υπεριώδης ακτινοβολία από μία ομάδα νεογέννητων τεράστιων αστεριών η οποία ξεχύνεται σμιλεύοντας νέφη αερίου και σκόνης. Αυτή η περιοχή του σύμπαντος έγινε γνωστή από την παρουσίαση αυτής της εικόνας από το τηλεσκόπιο Hubble το 1995 με τον τίτλο “Πυλώνες της Δημιουργίας”. Βλέπουμε τη νέα έκδοση της εικόνας, επίσης γνωστή και ως M16, που εκμεταλλεύεται τα αναβαθμισμένα όργανα του Hubble, επιτρέποντας μια ακόμα πιο εντυπωσιακή θέα. Σε αυτή την εικόνα του υπεριώδους και ορατού φωτός, το οξυγόνο είναι μπλε, το θείο είναι πορτοκαλί, και το υδρογόνο και το άζωτο είναι πράσινα.

Κεραίες
,
Οι κεραίες είναι δύο γαλαξίες σε διαδικασία συγχώνευσης. Ήταν κάποτε σπειροειδείς γαλαξίες, όπως ο Γαλαξίας μας, αλλά αλληλεπιδρούν και συγκρούονται εδώ και εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια και μεταμορφώνονται σε ένα νέο αντικείμενο. Οι υπέρυθρες ακτίνες και το ορατό φως που φαίνονται σε αυτή την εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble μας δίνουν ενδείξεις για το κοσμικό χάος που μας περιβάλλει. Τα νέφη αερίου φαίνεται ροζ και κόκκινα, ενώ οι πυρήνες των γαλαξιών, όπου μερικά από τα μεγαλύτερα αστέρια παραμένουν, είναι κίτρινοι. Τα μπλε χρώματος σημεία και περιοχές απεικονίζουν το σχηματισμό αστέρων, που προκλήθηκε από τις συγκρούσεις του γαλαξία και συμβαίνει σε μανιώδη ρυθμό. Οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι αυτή η γεμάτο φως κοσμική καρτ ποστάλ είναι μια προεπισκόπηση του τι θα συμβεί στο γαλαξία μας, όταν αυτός και ο γείτονάς του, ο γαλαξίας της Ανδρομέδας, συγκρουστούν σε μερικά δισεκατομμύρια χρόνια. (sensored)

Μικροσκόπιο

Μικροφωτογραφίες με πολωμένο φως:

Στη φύση, τα φωτεινά κύματα διαδίδονται προς όλες τις κατευθύνσεις. Όταν το φως όμως περιορίζεται σε ένα μόνο επίπεδο- «πόλωση», μπορεί να μας βοηθήσει να δούμε περισσότερα αναδεικνύοντας την αντίθεση μεταξύ δομών και άλλες λεπτομέρειες που διαφορετικά θα ήταν δύσκολο να δούμε υπό μη πολωμένο φως.


1. Ένα ανακρυσταλλωμένο μίγμα από κιτρικό νάτριο και φάρμακα αντι-βλέννης.


2. Αν το δείτε στον κήπο θα σκεφτείτε τι αδιάφορο αγριόχορτο!!!!


κάτω από το μικροσκόπιο όμως και με πολωμένο φως οι λεπτομέρειες που μπορούμε να δούμε το κάνουν να φαίνεται τόσο ψυχεδελικό.

Οπτικό Μικροσκόπιο
Ως Οπτικά ή Φωτονικά αναφέρονται τα μικροσκόπια εκείνα που χρησιμοποιούν το τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος που είναι ορατό, δηλαδή από 380 – 760 nm. Ανάλογα με τη διάταξη των φακών και τον τρόπο παρατήρησης τα οπτικά μικροσκόπια διακρίνονται σε μικροσκόπια φωτεινού πεδίου, σκοτεινού πεδίου, αντίθεσης φάσεως, κλπ.


Σε αυτή την εικόνα από ένα οπτικό μικροσκόπιο, μια ειδική τεχνική γνωστή ως “αντίθεση διαφορικής παρεμβολής” που χρησιμοποιεί τις διαφορές κάμψης του φωτός από συστατικά του δείγματος ώστε να ενισχύσει αλλιώς μη ανιχνεύσιμα χαρακτηριστικά αυτής της Volvox. Η Volvox είναι μια μικρή, αποικιακή πράσινη άλγη που συνθέτει μία μεγαλύτερη σφαιρική αποικία. Η φωτεινή πράσινη σφαίρα μέσα στην αποικία είναι μια αποικία κόρη, μια δευτερεύουσα αποικία που αναπτύσσεται στην επιφάνεια μιας παλαιότερης.